سردار: همیشه خیال و خواسته ما آن چیزی نیست که می بینیم و می خواهیم بلکه دقیقأ آن  چیزی است که نمی بینیم و نمی خواهیم

تا اینجا سراسر ابهام است که نمی بینیم و نمی خواهیم یعنی چه؟   مثلأ من یک زمان هزار استدلال محکم می آوردم  که غیر ممکن است ازدواج کنم ولی اکنون صاحب فرزندی هم هستم ،حال سؤال پیش می آید که چگونه اتفاق افتاد؟

    پاسخ در ادامه سوال موجود میباشد

: زیرا حال برای ما واقعی است ولی حقیقت در جای دیگری است

                منظور از حال این ساعت و امروز نیست بلکه از بدو تولد دوره خاکی محسوب می گردد

مثلأشخصی گروهبان می شود ولی می گوید ،من می خواستم مثل پدر و مادرم دکتر بشوم ،اصلأ گروهبانی نمی خواستم

وقتی می گوید   حال برای ما واقعی است    یک بخشی مربوط به حال زمان حیات است ،ضمن اینکه اشاره به امروز و امسال هم دارد ،از روزی که به دنیا آمدیم تا روزی که در حیات خاکی هستیم

  اما حقیقت جای دیگری است   ،مربوط به تقدیر و خواست پنهانی است که امکان رجوع به آن نیست و قابل دسترسی نمی باشد ، مانند آرشیو کتابخانه ملی ، که هر کسی اجازه دسترسی به مطالب را ندارد

گاهی به یک خواسته می رسیم که می گوئیم نه خواست من بود و نه درخور من و نه به درد من می خورد ، در صورتی که این نگاه ماست چون هیچ اتفاقی در عالم نمی افتد ،مگر اینکه هدفمند باشد

عقاب سفید در پیامی می فرماید:   شما وقتی سوار بر اتومبیل خود می شوید نشان از این است که یک جایی می خواهید بروید. بهر حال با یک هدف و برای انجام کاری سوار بر ماشین شده اید

در وادی دوم می گوید:  هیچ موجودی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی نهد ،هیچ کدام از ما به هیچ نیستیم حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم.     پس نگاه ما این نباشد که این جایگاه در خور من نبود یا به درد من نمی خورد ،حتی اگر نمی خواستیم باید بدانیم این اتفاق یک پیامی دارد و آن تقدیر است ،هر چند خودمان رقم زده باشیم یا برایمان رقم زده باشند ،که در رقم زدن یک چیز بنیاد است و آن بنیاد هم قدر و اندازه ظرفیت ،خواست دانایی و پیشینه ما می باشد

 

و این خواست ،تقدیر و فرمان در پیوند با هم هستند و خواست اصلی ترین آیتمی است که برای ما حیاتی سرنوشت ساز و حائز اهمیت است ،چون تقدیر ،نامه پیشین است و آن به انجام می رسد

فرمان هم از مصدر نگهبانان صادر می گردد ؛پس ما فقط با خواست حال سرو کار داریم و تفکرات ما به خواست جهت می دهند و نوع نگاه و حس ما تفکراتمان را تعیین می کنند ؛

بنابراین در هر جایگاهی که قرار می گیریم حکم عاقلانه تقدیر پشتوانه آن است چون تقدیر هوشمند و در جهت تکامل ، عمل می کند ؛

هرچند کسی در قعر تاریکی ها باشد ، باز هم در حال کسب انرژی از مبدأ آفرینش برای ادامه چرخه تکامل می باشد ، لذا گاهی تقدیر در جهت آموزش و بالا بردن دانایی ،ما را در معرض گرفتاری ها و سختی ها قرار می دهد